Radiestezja zdrowia

Radiestezja zdrowia

Radiestezja (łac. radiatio – promieniowanie i gr. aesthesia – wrażliwość)- tak definiuje ten termin źródłosłów a wprowadził go w latach 30. XX wieku francuski radiesteta ksiądz Abbé Alexis Bouly (1865-1958). Technika radiestezji jest również znana, jako rabdomancja albo różdżkarstwo. Radiestezję zazwyczaj łączy się z poszukiwaniem ujęć wody i surowców naturalnych, łącznie z ciekami wodnymi występującymi w miejscu przeznaczonym do odpoczynku (np. pod sypialnią), jednakże wielu radiestetów pozwala sobie znacznie poszerzyć listę dziedzin, np. w medycynie (diagnozowanie osób + dobór leków), kuchni (dobór odpowiedniego pokarmu), archeologii (poszukiwanie starych monet, grobowców), znajdywaniu osób zaginionych i w kryminalistyce, a także wykorzystywania wahadełka w biznesie (dobór pracowników). W przypadku wahadełka nie jest konieczna praca w terenie; można pracować z mapą lub fotografią osoby/przedmiotu, jako świadka. Tego typu badania, w środowisku radiestetów, noszą nazwę teleradiestezji.

Taką definicję można wyczytać w Wikipedii, sam ten termin rozumiany jest również w środowisku radiestetów, jako badanie fal elekromagnetycznych w przyrodzie oraz ich szkodliwe bądź pozytywne oddziaływanie zależne od ich częstotliwości. Najszerszym zastosowaniem cieszy się badanie cieków wodnych przy pomocy rozwidlonej różdżki. Radiestezja znana była w Chinach już 2 tysiące lat przed Chrystusem, przykładem może być pomnik Cesarza Kwang Hsu który został przedstawiony z różdżką. W starożytnym Egipcie radiestezja była domeną tylko wtajemniczonych kapłanów i opierała się na oddziaływaniu kształtów i symboli, archeolodzy odnaleźli podczas prac wykopaliskowych w Dolinie Królów starożytny sprzęt radiestezyjny m. in. wahadło z piaskowca znalezione w sarkofagu. W czasach Cesarstwa rzymskiego Legiony rzymskie korzystały z usług różdżkarzy przy rozkładaniu obozowiska. Wśród dzisiejszych różdżkarzy można spotkać reprezentację środowiska naukowego, osoby wykształcone jak lekarze czy też duchowni.

Najsłynniejszym eksperymentem dążącym do weryfikacji działań radiestezyjnych był eksperyment przeprowadzony w Monachium w latach 1987-1988, sam eksperyment polegał na odnalezieniu zakopanej rury z wodą. W rezultacie w 1990 roku autorzy eksperymentu stwierdzili że fenomen radiestezji można uznać za doświadczalnie udowodnionySama dziedzina wyewoluowała i na dzień dzisiejszy można wyróżnić w niej dwa kierunki:

geotronika – poszukiwanie i lokalizacja stref zadrażnień, zjawisk występujących na powierzchni i pod powierzchnią ziemi

biotronika – badanie procesów psychofizycznych, biofizycznych i biochemicznych związanych z organizmem człowieka lub zwierzęcia. Bada stany nierównowagi energetycznej u ludzi i zwierząt, ale również leki, pożywienie, odzież i materiały budowlane

  • W dniu dzisiejszym w Kościele Katolickim stanowisko jest zróżnicowane, od skrajnie negatywnego zaliczając do okultyzmu do bardzo pozytywnego, np. zdaniem księdza arcybiskupa Bolesława Pylaka, zdolności radiestezyjne to „dar Natury” i trzeba go wykorzystywać, (ale tylko do badania tego świata, a nie do badania zaświatów). Zarazem  Arcybiskup SalzburgaKarl Berg, w słowie wstępnym do książki Dobre Miejsce – Warunkiem zachowania zdrowia ciała, duszy i umysłuaustriackiej radiestetki Kathe Bachler pisze:

 

polecam bez zastrzeżeń i jak najgoręcej – szczególnie dla wierzących chrześcijan – radiestezyjną działalność Pani Kathe Bachler, jak i lektury jej książek „Doświadczenia różdżkarki” oraz „Dobre miejsce”. Zaznacza przy tym, że wszystko, co dobre może zostać nadużyte, więc Kościół przestrzega przed posługiwaniem się różdżką i wahadełkiem w eksperymentach okultystycznych.

Karl Berg

Arcybiskup Salzburga

Ziołolecznictwo

Ziołolecznictwo

Ziołolecznictwo (fitoterapiafitofarmakologia) jest to dział medycyny i farmakologii zajmujący się wytwarzaniem leków ziołowych z roślin leczniczych oraz ich stosowaniem w profilaktyce i terapii chorób. Pojęcie to jest również używane dla określenia gałęzi medycyny alternatywnej zajmującej się leczeniem preparatami roślinnymi. Leczenie ziołami jest praktykowane obecnie w medycynie ludowej – holistycznej i w medycynie chińskiej. Dawniej było stosowane i praktykowane powszechnie wśród wszystkich narodów od tysięcy lat.

Trzeba powiedzieć, że stosowanie leczenia ziołami w sposób nieodpowiedni może doprowadzić do poważnych perturbacji zdrowotnych, ponieważ, jest szereg roślin, które niewłaściwie połączone mogą tworzyć interakcje i poważne komplikacje zdrowotne. Wszak niektóre rośliny zawierają silne trucizny a ich lecznicze właściwości wynikają z odpowiedniego dawkowania. Odpowiednie stosowanie ziół może być wsparciem w dochodzeniu organizmu do zdrowia, zatrzymując zmiany chorobowe i w połączeniu z działaniami bioenergoterapeutycznymi dać zadowalający efekt równowagi zdrowotnej organizmu. Odpowiednie mieszanki ziołowe mogą być pomocne przy infekcjach dróg oddechowych, w perturbacjach układu pokarmowego, w problemach z bezsennością, przy problemach z drogami moczowymi, również przy schorzeniach dermatologicznych, niewłaściwym poziomie cholesterolu a także w nerwicach. Należy pamiętać, że właściwe poznanie zasad działania poszczególnych substancji roślinnych oraz intropatyczna diagnoza stanu zdrowia danego człowieka pozwoli na skuteczne i bezpieczne stosowanie ziół, gdyż ten sam składnik lub mieszanka dla jednej osoby może być wsparciem a dla drugiej osoby wręcz niepożądany. Przyjmując, że w dzisiejszych czasach znanych jest ponad 20 tysięcy roślin leczniczych na całym świecie a dostępność sprzedaży internetowej ułatwia nabycie czasami egzotycznych ziół, daje to zarówno ogromne możliwości w dotarciu do poszukiwanych składników, ale może również stanowić zagrożenie dla zdrowia nieświadomych użytkowników. Wszystkie substancje w roślinach leczniczych można podzielić na grupy takie jak: alkaloidy, glikozydy, garbniki, olejki eteryczne, fitoncydy, flawonoidy, gorycze, antrazwiązki, azuleny, fenole, kumaryny, pektyny, kwasy organiczne i saponiny. Duża część współczesnych preparatów i leków jest wyekstrahowaną formą tych związków bądź też efektem procesów chemicznych w laboratoriach, wielu jednak ludzi sądzi, że te same związki pozyskane w „naturalny” sposób z roślin przynosi lepszy skutek a to ze względu na towarzyszące w roślinach witaminy, sole mineralne a także mikro i makroelementy. Zapraszamy na spotkania, podczas których będziemy mogli w uzasadnionych przypadkach doradzić- co i jak stosować z mieszanek roślinnych jako poszerzenie terapii bioenergoterapeutycznej!

Pin It on Pinterest